ul. Narutowicza 13, 98-300 Wieluń 43 843-43-34 mzw@poczta.onet.pl

WIATRAK W KOCILEWIE

Wiatrak w Ożarowie, a dokładnie w Kocilewie koło Ożarowa, wybudowany został przez rodzinę Kowalskich w 1914 roku. Roman Kowalski zostaje właścicielem wieczysto-czynszowej dzierżawy osady młynarskiej w Kocilewie w 1911 roku, po przepisaniu mu jej przez ojca Marcina, który użytkuje go do II wojny światowej.

Po roku 1945 wiatrak prowadzi Henryk Kowalski syn Romana. Obiekt będący przedsięwzięciem prywatnym, nie spotkał się z uznaniem władz i w roku 1960 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi zakazuje przemiału zboża na mąkę. Henryk Kowalski staje się ostatnim młynarzem w Ożarowie. Zamknięty wiatrak od tej pory służy jedynie jako budynek magazynowy. Nieużywany młyn popadał w coraz większą ruinę. Najpierw zdjęto mu skrzydła z uwagi na zagrożenie, jakie mogły powodować. Lata następne przyniosły załamanie się konstrukcji dachu, oberwanie się wału wraz z kołem palecznym, zrujnowanie podłóg oraz oszalowania i konstrukcji ścian. Wiatrak w czasie rekonstrukcji Stan taki trwał do roku 1996, kiedy wiatrak był już zupełną ruiną. Wtedy z inicjatywy Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie oraz działającego przy nim Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie rozpoczęto działania, mające na celu uratowanie wiatraka. Inicjatywa ta spotkała się ze zrozumieniem w Urzędzie Miasta i Gminy Wieluń. Udało się wygospodarować środki na wykupienie terenu wiatraka i terenu wokół niego.

Po opracowaniu dokumentacji technicznej wiatrak został rozebrany. Po zakończeniu tej części prac rozpoczęto gromadzenie materiału na budowę, a od jesieni 1999 roku rozpoczęły się prace nad rekonstrukcją. Obecnie wiatrak jest zadaszony, oszalowany, a także wstawione są wszystkie elementy mechanizmu m.in. nowy wał wraz z osadzonym na nim kołem palecznym. Wykonany został także i wstawiony nowy hamulec koła palecznego. Zamontowano również potężne skrzydła. Wiatrak po rekonstrukcji Pod koniec 2006 roku rekonstrukcja wiatraka została zakończona. Pokryto dach gontem oraz odtworzono wnętrze młyna ze wszystkimi urządzeniami: przenośnikami, koszami zasypowymi, windami, czyszczarkami itd. Trzon wiatraka pozostał jednak oryginalny. Jest to sztomber, czyli pionowy słup dębowy, będący podstawą konstrukcji oraz podtrzymujący go kozioł, od którego pochodzi nazwa wiatraka typu „koźlak”.

Wiatrak został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa sieradzkiego pod nr 337/A i jest udostępniany do zwiedzania w dni powszednie po wczesniejszej rezerwacji terminu zwiedzania. Wiatrak jest oddalony od dworu o ok. 1 km.

Skip to content